Lipcowy poranek przywitał nas deszczem, więc obrażeni wyruszyliśmy jak najdalej od morza – na poludnie. Po drodze Łapalice i chyba dla żartu ulica zamkowa. Na jej końcu, o dziwo, zamek. Niedokończony, jak na kategorie zamków taki dzieciak. Jak inaczej można mówić o budowie rozpoczętej w latach 80-tych XX wieku. „Pozwolenie na budowę obejmowało tylko budynek mieszkalny z pracownią rzeźbiarską o łącznej powierzchni 170 metrów kwadratowych. Do dziś nie wiadomo, dlaczego nikt wcześniej nie zwrócił uwagi na powstającą w Łapalicach monumentalną budowlę.” (kilka stron rości sobie prawo do tych zdań, więc po prostu napiszę, że wziąłem to z jednej z nich) Lepiej bym tego nie ujął. Troche geografii:

Patrząc na mapę, trzeba jechać drogą 211 w stronę Kartuz (na wschód) i na podjeździe wypatrywać skrętu w prawo we wspomnianą wcześniej ulicę zamkową i potem do końca. Ukazuje nam się:
Teraz szukamy dziury w murze i zabawa się zaczyna:
Tutaj historia budowy. Jak dla mnie warto przeczytać.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s